آلودگی مخلوط ویروس موزائیک هندوانه (WMV) و ویروس موزاییک پیسک سبز خیار (CGMMV) اثر تشدید کننده ای را نشان داد. آلودگی همزمان این دو ویروس در برخی گیاهان کدوییان از جمله هندوانه، خیار و طالبی سبب ایجاد واکنش های شدید بیماری زایی به همراه زردی، پژمردگی آوندی و در نهایت مرگ گیاهان شد. تجمع RNA ویروس CGMMV در آلودگی مخلوط با WMV تا حدی بیشتر از زمان آلودگی این ویروس به تنهایی بود. به علاوه سطح پروتئین پوششی ویروس CGMMV نیز در زمان آلودگی همزمان افزایش یافت. با این حال سطح RNA و پروتئین پوششی ویروس WMV افزایش قابل توجهی در آلودگی مخلوط نسبت به آلودگی انفرادی نشان نداد. آلودگی انفرادی هر یک از ویروسهای WMV و CGMMV سبب ایجاد علایمی از قبیل رگبرگ روشنی، تاولی، موزاییک سیستمیک یا پیسکی روی برگهای بالایی گیاهان کدوییان شد، ولی در زمان آلودگی مخلوط این دو ویروس همین علایم افزایش پیدا کرد و به صورت سینرژیک (تشدید کننده) نمایان گردید. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که آلودگی همزمان دو ویروس WMV و CGMMV سبب ایجاد اثرات تشدید کننده می شود که این به نوبه خود می تواند سبب عواقب همه گیر شدن شود. اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

ویروس موزاییک پیسک سبز خیار (CGMMV) گونه های زیادی از گیاهان کدوییان را در دنیا آلوده می کند و سبب علائمی از قبیل پیسکی و موزاییک سیستمیک روی برگهای گیاهان کدوییان می شود. در طی یک بررسی، از 198 نمونه کدوییان مشکوک به آلودگی این ویروس که از مزارع مختلف کدوئیان و گلخانه های خیار استانهای خراسان رضوی و شمالی جمع آوری گردید، آلودگی 95 نمونه با استفاده از آنتی بادی اختصاصی CGMMV در آزمون DAS-ELISA تایید شد (میزان آلودگی 19.7 درصد بود). واکنش RT-PCR با استفاده از یک جفت آغازگر اختصاصی از ناحیه پروتئین پوششی (cp) منجر به تکثیر قطعه ای در حدود 486bpشد. محصول PCR پس از همسانه سازی در پلازمید p-drive توالی یابی شد و ترادف بدست آمده پس از هم ردیف سازی چندگانه با برخی از توالی های موجود در بانک ژن مقایسه گردید. آنالیز فیلوژنتیکی 486 جفت باز از ناحیه ژن پروتئین پوششی این جدایه (با نام کلات) و سایر جدایه های تعیین ترادف شده موجود در بانک ژن نشان داد که همه جدایه های ویروس پیسک سبز خیار می توانند در دو گروه قرار بگیرند: گروه 1 و 2. گروه یک خود به 2 زیرگروه تقسیم شده و جدایه ایرانی (کلات) در زیرگروه IA قرار می گیرد و حداکثر شباهت نوکلئوتیدی را با سایر جدایه های این گروه دارد (بیشترین شباهت نوکلئوتیدی تا 97.9 درصد می رسد). همچنین درخت فیلوژنتیکی بر اساس توالی اسیدهای آمینه ای نیز ترسیم شد که بر اساس آن بیشترین شباهت اسید آمینه ای جدایه 98.1 درصد بود. نتایج این بررسی اولین گزارش از تعیین ترادف نوکلئوتیدی، تعیین جایگاه تکاملی و مقایسه ترادف نوکلئوتیدی و اسید آمینه ای جدایه ایرانی CGMMV با سایر جدایه های دنیا می باشد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زعفران با نام علمی (Crocus sativus L.) از خانواده زنبقیان  (Iridaceae) یکی از گیاهان  زراعی مهم ایران است که از نظر اقتصادی و دارویی ارزش دارد. به منظور شناسایی ویروس موزاییک خیار روی زعفران ،148 نمونه­ی دارای علائم زردی، کوتولگی، موزاییک و پیچیدگی برگ از مزارع زعفران شهرستان بشرویه طی آبان و آذر ماه سال 1401 جمع­­آوری گردید. آلودگی سه نمونه جمع آوری شده به ویروس موزاییک خیار با استفاده از آزمون زنجیره ای پلیمراز و با استفاده از یک جفت آغازگز اختصاصی مربوط به ژن پروتئین پوششی ویروس که قطعه ای به طول 657 جفت باز را تکثیر میکنند تایید شد.  نمونه­ها جهت تعیین توالی به شرکت ماکروژن کره جنوبی ارسال شدند. بررسی­های تبارزایی بر مبنای توالی ژن پروتئین پوششی ویروس با نرم­افزارهای مرتبط به منظور تعیین جایگاه ویروس، انجام گردید. سه جدایه شناسایی شده از ویروس موزاییک خیار و سایر جدایه­های موجود در بانک ژن در دو گروه تبارزایی و نزدیک به جدایه­های یونان و کره جنوبی قرار گرفتند. این تحقیق اولین گزارش از وقوع این ویروس در مزارع زعفران شهرستان بشرویه می­باشد.

در این مطالعه، ردیابی و شناسایی ویروس های مهم میزبان های صیفی در غرب و شمال غرب ایران طی سال های 1392 و 1393 مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور، تعداد 100 نمونه برگی از میزبان های مختلف که مشکوک به آلودگی با ویروس های موزاییک خیار (Cucumber mosaic virus, CMV)، موزاییک پیسک سبز خیار (Cucumber green mottle mosaic virus, CGMMV)، موزاییک هندوانه (Watermelon mosaic virus, WMV) و موزاییک زرد کدو (Zucchini yellow mosaic virus, ZYMV) بودند، جمع آوری و آلودگی نمونه ها با روش RT-PCR و استفاده از آغازگرهای اختصاصی هر ویروس تعیین شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان آلودگی مربوط به CMV (%46)، سپس ZYMV (%35)، WMV (%26) و CGMMV (8%) در نمونه های جمع آوری شده بودند. در کل، %63، %50، %40، %90، %75 و %80 به ترتیب از میزبان های لوبیا سبز، خیار، بادمجان، کدو، گوجه فرنگی و هندوانه حداقل به یک ویروس آلوده بودند. CMV، ZYMV و WMV در اکثر مناطق نمونه برداری ردیابی شدند، در حالی که CGMMV محدود به شمال غرب کشور بود. آلودگی های مخلوط دوتایی در 30 نمونه و سه تایی در 8 نمونه از نمونه های مورد بررسی ردیابی شدند.آنالیز برش آنزیمی MspI روی 13 قطعه تکثیر شده در PCR با آغازگرهای اختصاصی ژن پروتئین پوششی CMV، حاکی از به دست آمدن پروفایل اختصاصی توصیف شده برای زیرگروه یک این ویروس (قطعات حدود 532 و 335 جفت باز) برای اغلب جدایه ها بود. بر اساس منابع موجود، این اولین گزارش از ردیابی ZYMV و WMV از هندوانه، گوجه فرنگی، بادمجان و لوبیاسبز از غرب و شمال غرب و اولین گزارش ZYMV از لوبیا سبز از ایران می باشد.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.